จริง ๆ ดิฉันเคยเขียนถึงมิตรภาพที่เหลือเชื่อในกระทู้เก่า ๆ มาบ้างแล้ว
คราวนี้ ขอเล่าเรื่องของลูกสาวบ้าง
ดิฉันมีลูกสาวสามคน
คนกลาง หรือที่ดิฉันเรียกว่ายัยลูกลิงเพราะเกิดปีลิง เป็นลูกที่มีนิสัยหนุมานอาสา หน้าตายิ้มแย้มที่สุดในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด
เวลาดิฉันจะฝากซื้อของ ให้เธอนั่ง MRT ไปปากคลองซื้อพวงมาลัยให้แม่ถวายพระ ไปซื้อขนมให้หน่อย แม่จะเอาไปเช็งเม้ง ไปทำบุญโลงศพให้เพื่อนแม่หน่อยเค้าอยู่ ICU เขียนชื่อเค้าไปแปะข้างโลง กรวดน้ำให้ด้วย หรือกระทั่งช่วงที่ดิฉันผ่าตัดใหญ่ เธอก็อาสามาเฝ้าทุกคืน
อะไรทั้งหลายทั้งปวงเหล่านี้ ลูกคนนี้จะทำหมด
ลูกเล่าว่า
วันหนึ่ง หิวมาก และนึกอยากกินทองสมิทธิ์ เลยไปที่สาขาพารากอน พบคนต่อแถวรอกินยาว
นี่ก็เข้าคิวกับเค้า ทนรอไป จนถึงตาตัวเอง
ทันใดนั้น มีคุณป้าอยู่ท่านหนึ่ง (จริง ๆ ลูกบอกวัยคุณยาย เพราะท่านบอกท่าน 80 กว่าแล้ว แต่ท่านเรียกตัวเองว่า “ป้า”) หิ้วของพะรุงพะรังมาสะกิดลูกว่า
“หนู... ป้าอยากกินลอดช่องแค่ถ้วยเดียว ขอป้านั่งโต๊ะเดียวกับหนูได้ไหม ?”
ตอนลูกเล่ามาถึงตอนนี้ เพื่อนแม่นั่งฟังอยู่ด้วย เพื่อนแม่ร้อง
“เฮ้ยย... ได้หรอ ?”
แต่ลูกก็ตกลงให้คุณป้านั่งด้วย แล้วต่างคนก็ต่างสั่ง
ระหว่างรออาหาร ก็เริ่มคุยกัน
ลูกลิงถามไปว่า คุณป้ามาทำอะไรที่นี่หรือคะ ?
ทีนี้ละยาวเลย
คุณป้าก็เล่าว่า มาซื้อของ เอานาฬิกามาซ่อม พลางเล่าว่า นาฬิกาเรือนนี้ ล้อมเพชร เป็นรุ่นพิเศษ มี 2 เรือนในโลก เรือนหนึ่งอยู่ญี่ปุ่น อีกเรือนอยู่ที่นี่ คุณลุง (สามีคุณป้า) ซื้อให้ พูดพลาง หยิบนาฬิกาออกจากถุงสารพัดที่คุณป้าถือมา เปิดให้ลูกลิงดู
แล้วคุณป้าก็เล่าต่อว่า คุณป้าปีนี้อายุ 80 กว่าแล้ว มีลูก xxx คน
คนนี้เรียนวิศวะที่ xxx
อีกคนเรียน xxx
หลานคุณป้า (ที่วัยเดียวกับลูกลิงของดิฉัน) เรียนที่จุฬา ที่คณะ xxx
ลูกคุณป้าคนนี้แต่งงานกับลูกเจ้าของ xxx (บริษัทที่เป็นตัวแทนรถบรรทุกรายใหญ่ในไทย)
อีกคนแต่งกับคนนี้ แต่หย่ากันเพราะสามีไปมีคนอื่น ...
ลูกลิงได้แต่แอบเหวอเงียบ ๆ เพราะนึกไม่ถึง ว่าคุณป้าจะเล่าละเอียดถึงขนาดนี้
คุณป้าบอกว่า คุณลุง (สามีคุณป้า) เสียชีวิตไปยี่สิบกว่าปีแล้ว คุณลุงห่วงคุณป้ามาก บอกว่า ไม่ต้องไปเก็บสมบัติอะไรให้ลูกแล้ว ลูกโต ๆ กันหมดแล้ว ให้คุณป้าเก็บเงินทองใช้เองให้สบาย คุณลุงเป็นเด็กต่างจังหวัด มาสอบเข้าสวนฯได้ แล้วมาต่อวิศวะจุฬา คุณป้าจบแค่ป. 4 แต่คุณลุงเห็นคุณป้าบนรถเมล์แล้วชอบก็เลยจีบ ... แล้วก็อยู่กินกันมาจนคุณลุงจากไป
ดู ๆ คุณป้ามีชีวิตที่มีความสุขมาก ลูกผัวดีเลิศ
สรุปวันนั้น ลอดช่องถ้วยเดียวของคุณป้า ทำให้คุณป้านั่งคุยกับลูกไป 1 ชั่วโมง แล้วบอกว่า กินแค่นี้ เพราะเดี๋ยวลูกคุณป้าจะมารับพาไปกินข้าวต้มที่ xxx ต่อ
ก่อนจากกัน ... คุณป้ายังบอกลูกลิงว่า
“ไม่เคยมีเพื่อนวัยขนาดนี้เลย ขอไลน์หน่อยนะ” ว่าพลางหยิบขนมไทยจากถุงมาให้ลูกชิ้นหนึ่ง เหมือนหยิบของให้ลูกหลาน
ท่านบอกว่า
“อะ... เจ้านี้อร่อย ... หนูเอาไปลองกินนะ”
แถม ... ตอนคิดตังค์ ลูกลิงรีบบอกพนักงานว่า แยกบิลให้หน่อย ไม่อยากให้เค้าคิดรวมแล้วไปเก็บสตางค์คุณป้า เพราะลูกบอกว่า
“หิวอ่ะ...หม่ามี้ สั่งพิเศษไปเยอะ กลัวคุณป้าจ่ายให้ เกรงใจ”
ปรากฎว่า คุณป้าควักบัตร WISDOM ออกมายื่นให้พนักงานคิดตังค์รวม แล้วบอกลูกว่า
“ป้าเลี้ยง... ขอบคุณนะที่นั่งคุยเป็นเพื่อนคนแก่”
หลังจากนั้น ดิฉันถามลูกลิงว่าคุณป้าส่งข้อความอะไรมาไหม ?
ลูกบอก เป็นข้อความอรุณสวัสดิ์ดอกไม้ 7 สีประจำวันอ่ะ ส่งมาให้เป็นระยะเลย
ดิฉันฟังแล้วก็นึกขำ... ยังถามว่า
ทำไมลูกให้คุณป้านั่งด้วยอ่ะจ๊ะ ดูคุณป้าไฮโซมั้ย
ลูกบอกว่า ไม่เลย เหมือนคุณยายทั่วไป ไม่แต่งหน้า ไม่แต่งตัวจัด ใช้โทรศัพท์รุ่นธรรมดา หิ้วของพะรุงพะรัง มีถุงขนมอร่อยไปฝากลูกหลาน มีของกระจุกกระจิก แต่หนึ่งในถุงนั้น ลูกไม่รู้เลยว่ามันคือนาฬิกาล้อมเพชร จนคุณป้าหยิบขึ้นมาให้ดู
มีใครเคยเจอมิตรภาพแปลก ๆ แต่น่ารัก ๆ อย่างนี้กันบ้างไหมคะ ?
ปล. จริง ๆ ธาราสินธุ์ก็เจอมาหลายเรื่อง หลายครั้ง ตั้งแต่ยังเด็ก ๆ แต่พอลูกมาเจอบ้าง เห็นแล้วก็อดยิ้มเอ็นดูไม่ได้
ทองสมิทธิ์...คุณป้า และมิตรภาพที่น่ารักเหลือเชื่อ
คราวนี้ ขอเล่าเรื่องของลูกสาวบ้าง
ดิฉันมีลูกสาวสามคน
คนกลาง หรือที่ดิฉันเรียกว่ายัยลูกลิงเพราะเกิดปีลิง เป็นลูกที่มีนิสัยหนุมานอาสา หน้าตายิ้มแย้มที่สุดในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด
เวลาดิฉันจะฝากซื้อของ ให้เธอนั่ง MRT ไปปากคลองซื้อพวงมาลัยให้แม่ถวายพระ ไปซื้อขนมให้หน่อย แม่จะเอาไปเช็งเม้ง ไปทำบุญโลงศพให้เพื่อนแม่หน่อยเค้าอยู่ ICU เขียนชื่อเค้าไปแปะข้างโลง กรวดน้ำให้ด้วย หรือกระทั่งช่วงที่ดิฉันผ่าตัดใหญ่ เธอก็อาสามาเฝ้าทุกคืน
อะไรทั้งหลายทั้งปวงเหล่านี้ ลูกคนนี้จะทำหมด
ลูกเล่าว่า
วันหนึ่ง หิวมาก และนึกอยากกินทองสมิทธิ์ เลยไปที่สาขาพารากอน พบคนต่อแถวรอกินยาว
นี่ก็เข้าคิวกับเค้า ทนรอไป จนถึงตาตัวเอง
ทันใดนั้น มีคุณป้าอยู่ท่านหนึ่ง (จริง ๆ ลูกบอกวัยคุณยาย เพราะท่านบอกท่าน 80 กว่าแล้ว แต่ท่านเรียกตัวเองว่า “ป้า”) หิ้วของพะรุงพะรังมาสะกิดลูกว่า
“หนู... ป้าอยากกินลอดช่องแค่ถ้วยเดียว ขอป้านั่งโต๊ะเดียวกับหนูได้ไหม ?”
ตอนลูกเล่ามาถึงตอนนี้ เพื่อนแม่นั่งฟังอยู่ด้วย เพื่อนแม่ร้อง
“เฮ้ยย... ได้หรอ ?”
แต่ลูกก็ตกลงให้คุณป้านั่งด้วย แล้วต่างคนก็ต่างสั่ง
ระหว่างรออาหาร ก็เริ่มคุยกัน
ลูกลิงถามไปว่า คุณป้ามาทำอะไรที่นี่หรือคะ ?
ทีนี้ละยาวเลย
คุณป้าก็เล่าว่า มาซื้อของ เอานาฬิกามาซ่อม พลางเล่าว่า นาฬิกาเรือนนี้ ล้อมเพชร เป็นรุ่นพิเศษ มี 2 เรือนในโลก เรือนหนึ่งอยู่ญี่ปุ่น อีกเรือนอยู่ที่นี่ คุณลุง (สามีคุณป้า) ซื้อให้ พูดพลาง หยิบนาฬิกาออกจากถุงสารพัดที่คุณป้าถือมา เปิดให้ลูกลิงดู
แล้วคุณป้าก็เล่าต่อว่า คุณป้าปีนี้อายุ 80 กว่าแล้ว มีลูก xxx คน
คนนี้เรียนวิศวะที่ xxx
อีกคนเรียน xxx
หลานคุณป้า (ที่วัยเดียวกับลูกลิงของดิฉัน) เรียนที่จุฬา ที่คณะ xxx
ลูกคุณป้าคนนี้แต่งงานกับลูกเจ้าของ xxx (บริษัทที่เป็นตัวแทนรถบรรทุกรายใหญ่ในไทย)
อีกคนแต่งกับคนนี้ แต่หย่ากันเพราะสามีไปมีคนอื่น ...
ลูกลิงได้แต่แอบเหวอเงียบ ๆ เพราะนึกไม่ถึง ว่าคุณป้าจะเล่าละเอียดถึงขนาดนี้
คุณป้าบอกว่า คุณลุง (สามีคุณป้า) เสียชีวิตไปยี่สิบกว่าปีแล้ว คุณลุงห่วงคุณป้ามาก บอกว่า ไม่ต้องไปเก็บสมบัติอะไรให้ลูกแล้ว ลูกโต ๆ กันหมดแล้ว ให้คุณป้าเก็บเงินทองใช้เองให้สบาย คุณลุงเป็นเด็กต่างจังหวัด มาสอบเข้าสวนฯได้ แล้วมาต่อวิศวะจุฬา คุณป้าจบแค่ป. 4 แต่คุณลุงเห็นคุณป้าบนรถเมล์แล้วชอบก็เลยจีบ ... แล้วก็อยู่กินกันมาจนคุณลุงจากไป
ดู ๆ คุณป้ามีชีวิตที่มีความสุขมาก ลูกผัวดีเลิศ
สรุปวันนั้น ลอดช่องถ้วยเดียวของคุณป้า ทำให้คุณป้านั่งคุยกับลูกไป 1 ชั่วโมง แล้วบอกว่า กินแค่นี้ เพราะเดี๋ยวลูกคุณป้าจะมารับพาไปกินข้าวต้มที่ xxx ต่อ
ก่อนจากกัน ... คุณป้ายังบอกลูกลิงว่า
“ไม่เคยมีเพื่อนวัยขนาดนี้เลย ขอไลน์หน่อยนะ” ว่าพลางหยิบขนมไทยจากถุงมาให้ลูกชิ้นหนึ่ง เหมือนหยิบของให้ลูกหลาน
ท่านบอกว่า
“อะ... เจ้านี้อร่อย ... หนูเอาไปลองกินนะ”
แถม ... ตอนคิดตังค์ ลูกลิงรีบบอกพนักงานว่า แยกบิลให้หน่อย ไม่อยากให้เค้าคิดรวมแล้วไปเก็บสตางค์คุณป้า เพราะลูกบอกว่า
“หิวอ่ะ...หม่ามี้ สั่งพิเศษไปเยอะ กลัวคุณป้าจ่ายให้ เกรงใจ”
ปรากฎว่า คุณป้าควักบัตร WISDOM ออกมายื่นให้พนักงานคิดตังค์รวม แล้วบอกลูกว่า
“ป้าเลี้ยง... ขอบคุณนะที่นั่งคุยเป็นเพื่อนคนแก่”
หลังจากนั้น ดิฉันถามลูกลิงว่าคุณป้าส่งข้อความอะไรมาไหม ?
ลูกบอก เป็นข้อความอรุณสวัสดิ์ดอกไม้ 7 สีประจำวันอ่ะ ส่งมาให้เป็นระยะเลย
ดิฉันฟังแล้วก็นึกขำ... ยังถามว่า
ทำไมลูกให้คุณป้านั่งด้วยอ่ะจ๊ะ ดูคุณป้าไฮโซมั้ย
ลูกบอกว่า ไม่เลย เหมือนคุณยายทั่วไป ไม่แต่งหน้า ไม่แต่งตัวจัด ใช้โทรศัพท์รุ่นธรรมดา หิ้วของพะรุงพะรัง มีถุงขนมอร่อยไปฝากลูกหลาน มีของกระจุกกระจิก แต่หนึ่งในถุงนั้น ลูกไม่รู้เลยว่ามันคือนาฬิกาล้อมเพชร จนคุณป้าหยิบขึ้นมาให้ดู
มีใครเคยเจอมิตรภาพแปลก ๆ แต่น่ารัก ๆ อย่างนี้กันบ้างไหมคะ ?
ปล. จริง ๆ ธาราสินธุ์ก็เจอมาหลายเรื่อง หลายครั้ง ตั้งแต่ยังเด็ก ๆ แต่พอลูกมาเจอบ้าง เห็นแล้วก็อดยิ้มเอ็นดูไม่ได้